Shadow Of the Other - അപരന്റെ നിഴൽ

നോട്ടം നീയറിയാതെ നിന്നെ ഞാൻ ഒളികണ്ണെറിഞ്ഞും, പിന്നെ മാഞ്ഞും കളിക്കാറുണ്ട്.

ചിന്ത ചിന്തകൾ ചങ്ങലകണ്ണികൾ പോലെയാണ്. ഒന്നിൽ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ മറ്റൊന്നിലേക്ക്, പിന്നെ അതിന്നപ്പുറത്തേക്ക്, അങ്ങനെ അങ്ങനെ.. നിർത്താതെ പെയ്ത് പെയ്ത് ഒരു നാൾ അവ തുരുമ്പെടുത്ത് പോവാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.

ഇലകൊഴിഞ്ഞ ശിശിരത്തിൻ മടിത്തട്ടിലൂടെ നീങ്ങി, ശരത്കാലം വന്നണയുന്നതും- കാത്തു നിൽക്കവേ, മഞ്ഞുപോൽ പടർന്നുകയറുന്നുവോ എന്നുള്ളിലും നൊമ്പരം? കല്ലായ ഹൃദയത്തിൻ ഭാരമോ, അതോ, ചുമലിൽ വെക്കപെട്ട ഭാണ്ഡമോ? അറിയില്ല. വിടവാങ്ങുന്നു ഞാൻ, പാണ്ഡവനായി. കൊഴിഞ്ഞുവീണ ഓർമകൾ മാത്രമാണെന്റെ ജീവൻ എന്നോർത്ത് വിലപിക്കാൻ സമയമില്ല. പോകുന്നു ഞാൻ ദൂരേ ദൂരേ.. കണ്ണെത്തത്തൊരു മൂല തേടി, ഏകനായ്.

എന്നും ആദ്യം എന്നെ വിട്ടുപിരിയുന്നത് നീയാണ്. അവസാനം എന്നിലേക്ക് തിരികെ വരുന്നതും നീ തന്നെ. ഇരുളിന്റെ മറപറ്റിയുള്ള നിന്റെ വരവ്, ഞാനതു കാത്തിരുന്നു. നീ വരാൻ വൈകുന്...

As her tears kissed her feet, the  World stood still; Then a sudden outburst. Her wrath, the roaring waters crossing the horizon. Her wrath, the plundering storms forcing down. Her wrath, the shattering quakes holding up. The wrath of Mother Nature.

My City. There are so many Ways. Good ones. Bad ones. All you need to know is Where you want to reach. Shortcuts, Roadblocks, Traffic, Potholes, U-turns, Bridges. They could show you Your passion. So, I keep walking, Walking and walking. To my dreams.  

Today. I finally take Your pictures Off my walls. Smiles, Tears, Everything. Empty spaces fill them Now. But, they are better than the Ugly patches You had left. They paint those walls With colors of Peace; Tranquility. My walls are now ready For new pictures, New colors. Everything, but You. I finally take You Off my life.